[mk_image src=”http://dinehiran.ir/wp-content/uploads/2018/05/shirinbayan.jpg” image_size=”full”]
[mk_title_box font_family=”none”]

شیرین بیان

نام علمی: Glycyrrhiza glabra

خانواده: سبزی آساها

قسمت مورد استفادهٔ شیرین بیان ساقه‌های زیرزمینی و تریشه‌های گیاه است که دارای ترکیبات مختلفی است. عصاره این گیاه حاوی ترکیب گلیسیریزین، اسید گلیسریزیک و نمک‌های پتاسیم و کلسیم است. ریشه‌های این گیاه حاوی کومارین، فلاون، روغنهای فرار و استرول گیاهی نیز هست.مهم‌ترین ماده اصلی که موجب شیرینی شیرین بیان است، ترکیب موجود در ریشه‌های گیاه به نام اسید گلیسریزیک است که پنجاه برابر از شکر شیرین‌تر است. اسید گلیسریزیک و گلیسیریزین در درمان ناراحتی های گوارشی همچون ورم و زخم معده و اثنی‌عشر تأثیر مطلوب داشته و همچنین برای درمان سوءهاضمه و از بین بردن نفخ شکم مفید است. مواد موجود در ریشهٔ گیاه خاصیت ضدمیکروبی دارد که به همین دلیل از شیرهٔ این گیاه به عنوان مادهٔ ضدپوسیدگی در محلول‌های شستشوی دهان و نیز خمیر دندان‌ها استفاده می شود.

از عصاره استاندارد شده ی ریشه شیرین بیان در قرص گاسترودین و آلتادین دینه استفاده شده است.[/mk_title_box]